Stany lękowe
W skrócie
Lęk to naturalna reakcja na zagrożenie, ale bywa, że pojawia się bez wyraźnego powodu i utrudnia codzienne życie. Stany lękowe są częste i da się je leczyć. Im wcześniej poprosisz o pomoc, tym łatwiej je opanować.
Poradzisz sobie w domu
Jeśli lęk jest umiarkowany i pojawił się niedawno, spróbuj najpierw prostych sposobów. Obserwuj się przez 2–4 tygodnie i zapisuj, kiedy lęk narasta i co go poprzedza.
- Oddychaj wolno: wdech przez nos, dłuższy wydech przez usta. Kilka minut spokojnego oddechu uspokaja ciało.
- Ruszaj się regularnie. Spacer lub inny umiarkowany wysiłek zmniejsza napięcie.
- Dbaj o sen o stałych porach. Brak snu nasila lęk.
- Ogranicz kawę, napoje energetyczne, alkohol i nikotynę. Mogą wywołać kołatanie serca i niepokój, które łatwo pomylić z lękiem.
- Zamiast unikać sytuacji, które budzą lęk, wchodź w nie małymi krokami. Unikanie przynosi ulgę na krótko, ale na dłużej wzmacnia lęk.
- Porozmawiaj z kimś zaufanym. Samo nazwanie obaw często odciąża.
- Zapisuj niepokojące myśli i sprawdzaj, co z nich się sprawdziło, a co nie.
- Techniki relaksacji, takie jak stopniowe rozluźnianie mięśni, uważność czy joga, pomagają części osób.
Wystarczy lekarz online
Umów teleporadę, gdy:
- lęk trwa dłużej niż kilka tygodni albo wraca coraz częściej,
- utrudnia pracę, naukę, kontakty z ludźmi lub wychodzenie z domu,
- masz ataki paniki: nagłe, silne uczucie strachu z kołataniem serca, dusznością i drżeniem,
- lękowi towarzyszą smutek, utrata zainteresowań, kłopoty ze snem lub używanie alkoholu albo leków, żeby się uspokoić,
- rozmowa z kimś bliskim nie wystarcza, a stan się pogarsza,
- martwisz się o swoje zdrowie mimo prawidłowych badań.
Teleporada to rozmowa z lekarzem, który oceni Twoje objawy, zapyta o samopoczucie, życie codzienne i przyjmowane leki. Sprawdzi też, czy objawów nie wywołuje choroba ciała, na przykład tarczycy, i w razie potrzeby zleci badania. Lekarz omówi możliwości leczenia: psychoterapię, która jest podstawową metodą, oraz w uzasadnionych przypadkach leczenie lekami. [DO WERYFIKACJI] Dalsze leczenie lekarz zaplanuje indywidualnie, a w razie potrzeby skieruje Cię do psychiatry lub psychologa. Nie każda teleporada kończy się receptą.
Nie czekaj: SOR lub 112
Natychmiast szukaj pomocy, jeśli:
- myślisz o odebraniu sobie życia, planujesz to albo chcesz zrobić sobie krzywdę,
- masz poczucie, że nie dasz rady dłużej i nie widzisz wyjścia,
- masz silny ból w klatce piersiowej, duszność lub omdlenie, bo objawy ciała trzeba wykluczyć,
- słyszysz głosy, widzisz rzeczy, których nie ma, lub tracisz kontakt z rzeczywistością,
- jesteś pod wpływem alkoholu lub leków i czujesz, że możesz sobie zaszkodzić.
Jeśli czujesz kryzys, zadzwoń na bezpłatny telefon zaufania dla dorosłych w kryzysie emocjonalnym 116 123. Dzieci i młodzież mogą dzwonić pod numer 116 111.
Dzwoń pod 112 lub jedź na SOR.
Więcej o tej dolegliwości
Czym są stany lękowe
Każdy czasem się boi, na przykład przed egzaminem czy rozmową o pracę. Taki lęk jest przydatny, bo mobilizuje. O zaburzeniach lękowych mówimy, gdy lęk jest nieproporcjonalnie silny do sytuacji, trwa długo albo pojawia się bez powodu i zaczyna ograniczać życie.
Lęk daje objawy w głowie i w ciele. W głowie to martwienie się, napięcie, wrażenie, że zdarzy się coś złego, trudności z koncentracją. W ciele to kołatanie serca, szybki oddech, drżenie rąk, pocenie się, napięcie mięśni, bóle brzucha czy zawroty głowy. Atak paniki trwa zwykle kilkanaście minut i bywa tak silny, że można go pomylić z zawałem serca.
Występuje kilka rodzajów zaburzeń lękowych: uogólnione, z napadami paniki, fobia społeczna, fobie swoiste. Różnią się tym, czego dotyczy lęk i jak się objawia.
Przyczyny
Zwykle nakłada się kilka czynników.
- Skłonności wrodzone. Lęk częściej występuje w rodzinach, w których ktoś go miał.
- Przeżycia. Przewlekły stres, trudne wydarzenia, utrata bliskiej osoby, przemoc lub przeciążenie pracą.
- Choroby ciała. Nadczynność tarczycy, choroby serca i płuc czy zaburzenia hormonalne mogą dawać objawy podobne do lęku.
- Substancje. Kofeina, alkohol, nikotyna, narkotyki, a także odstawienie niektórych substancji lub leków.
- Inne zaburzenia psychiczne. Lęk często towarzyszy depresji.
Warto pamiętać, że lęk nie jest oznaką słabości charakteru ani wymysłem. To stan, który ma swoje mechanizmy i można go leczyć.
Jak lekarz stawia diagnozę
Lekarz rozpoznaje zaburzenia lękowe na podstawie rozmowy. Pyta, jakie objawy masz, od kiedy, jak często i w jakich sytuacjach, jak wpływają na Twoje życie, jak śpisz i czy używasz alkoholu lub innych substancji. Czasem stosuje krótkie kwestionariusze, które pomagają ocenić nasilenie lęku.
Aby wykluczyć przyczyny w ciele, lekarz może zlecić badania krwi, w tym ocenę tarczycy, oraz badanie serca. Jeśli objawy wskazują na zaburzenia lękowe, zaplanuje leczenie. Najczęściej obejmuje psychoterapię, w razie potrzeby leki i wskazówki do samodzielnej pracy. Poprawa zwykle następuje stopniowo, w ciągu tygodni.
Najczęstsze pytania
- Czym różni się lęk od nerwowości?
- Nerwowość jest zrozumiałą reakcją na konkretną sytuację i mija wraz z nią. O lęku mówimy, gdy jest nadmierny, trwa tygodniami lub pojawia się bez wyraźnego powodu i przeszkadza w codziennym życiu.
- Co zrobić podczas ataku paniki?
- Usiądź lub oprzyj się w bezpiecznym miejscu i oddychaj powoli: krótki wdech nosem i dłuższy wydech ustami. Przypomnij sobie, że atak minie, zwykle w ciągu kilkunastu minut. Przy bólu w klatce piersiowej lub duszności, których nie rozpoznajesz, wezwij pomoc.
- Czy stany lękowe mijają same?
- Łagodny lęk związany z trudną sytuacją często mija, gdy sytuacja się kończy. Zaburzenia lękowe zwykle same nie ustępują i bez leczenia mogą się utrwalać. Wiele osób odczuwa po leczeniu wyraźną poprawę.
- Czy trzeba brać leki na lęk?
- Nie zawsze. Podstawą leczenia jest zwykle psychoterapia. O ewentualnych lekach decyduje lekarz po rozmowie z Tobą, biorąc pod uwagę nasilenie objawów i inne choroby.
- Czy teleporada pomoże przy lęku?
- Teleporada to dobry początek: lekarz oceni objawy, wykluczy możliwe przyczyny w ciele i zaplanuje leczenie. Psychoterapia odbywa się osobno, u psychologa lub psychoterapeuty. W kryzysie nie czekaj na wizytę, zadzwoń pod 116 123 lub 112.
Źródła
Zobacz też
Poradnik nie zastępuje wizyty u lekarza. W nagłym przypadku dzwoń pod 112.